Var
Var bir hinlik değil mi havada Var bir anlaşma martılar arasında Var bir yalnızlık şu denizde Boş bir şişe yüzmekte Sakin, usul usul İçinde bir kağıt Umutlarını bırakmış biri o denize Kim bilir ne dilemişti? Var bir düşmanlık değil mi İnsanlar arasında. Biz bizeyiz aslında şurada. Hepimiz yaşıyoruz, uyum sağlıyoruz Kendimizi unutuyoruz, başkalarını hatırlıyoruz Kimi zaman birbirimize ne kadar da zarar veriyoruz Kimi zaman da nasıl biliyoruz birbirimizi sevmeyi Büyüyoruz. Kim bilir hangi rüyanın aldattığı bir gerçeklik Kim bilir kaçıncı kabusuna uyandı insan geceyarısı Kim bilir kaçıncı ev bu değiştirdiği Sabit kalamıyoruz. “Seni seviyorum” diyemiyoruz O kadar ifadesiziz o kadar korkağız ki Duygularımızdan Hayatın getireceklerinden Güvensizliğimizden Korkuyoruz. Ama her gün tekrar uyanıyoruz Dişlerimizi fırçalıyor, yatağımızı düzeltiyoruz belki Karnımızı doyuruyor işe koyuluyoruz Vazgeçmiyoruz sıradanlığımızdan Öyle bağlıyız öyle seviyoruz ki yaşam...